02 februari 2013

31 januari: Gedichtendag

De nationale gedichtendag konden we niet voorbij laten gaan. Op drie momenten werden voor de kleuters een gedicht naar voor gebracht. Juf Karine, juf Amanda en ikzelf nodigden alle kleuters in de klas uit om naar een gedicht rond muziek te luisteren. Het mannetje-haast-je-rep die op de piano zit, de fluitkel en de geluiden uit de schelpen kwamen aan bod. Elk gedicht zat verstop in een muziekbuis. Op het einde van de dag hadden we drie buizen en konden we samen een muziekje maken.

Hieronder het gedicht waar ze bij mij naartoe konden luisteren. Dit is een gedicht van Annie M.G. Schmidt.

Het fluitketeltje

 

 
Meneer is niet thuis en mevrouw is niet thuis,
het keteltje staat op het kolenfornuis,
 
de hele familie is uit,
 
en het fluit en het fluit en het fluit: túúúút
 
 
De pan met andijvie zegt: Foei, o, foei!
 
Hou eindelijk op met dat nare geloei!
 
Wees eindelijk stil asjeblief,
 
je lijkt wel een locomotief.
 
 
De deftige braadpan met lapjes en zjuu
 
zegt: Goeie genade, wat krijgen we nu?
 
Je kunt niet meer sudderen hier,
 
ik sudder niet meer met plezier!
 
 
Het keteltje jammert: Ik hou niet meer op!
Het komt door m'n dop! Het komt door mijn dop!
 
Ik moet fluiten, zolang als ik kook
 
en ik kan het niet helpen ook!
 
 
Meneer en mevrouw zijn nog altijd niet thuis
 
en het keteltje staat op het kolenfornuis,
 
het fluit en het fluit en het fluit.
 
Wij houden het echt niet meer uit... Jullie?
 



illustratie

10:43 Gepost door Lindsey Ballière | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.